"Mensgericht leiderschap ziet gedrag als informatie, niet als weerstand."

De marionet

Strak gestuurd worden versus samen bewegen.

Wat je ziet en voelt is van belang en durf jezelf/elkaar een spiegel voor te houden.

Niet alleen kijken naar het handelen maar ook de aannames en overtuigingen daaronder.
Wie is de persoon achter de collega?
Waarom doen we wat we doen? En wat is het goede?

Deze jas kan voor velen fijn zijn, maar niet iedereen past dezelfde jas.

Protocollen zijn helpend maar niet leidend.
Maak gebruik van de verschillende systemen. Blijven verbeteren en kritisch zijn.
Goede kinderleven staat voorop. Niet denken ik belemmeringen maar mogelijkheden.

De ijsschots is maar voor de helft zichtbaar, wat zit daaronder?

Niet alleen sturen op wat zichtbaar is maar verdiepen wat daaronder zit.
Niet direct denken in snelle oplossingen maar op zoek gaan naar onderliggende vraagstukken voor uiteindelijk duurzame veranderingen.
Zorgen voor draagkracht en mede-verantwoordelijkheid.

Eilandvorming is normaal maar zorg voor bruggen en boten.

Vrijheid en autonomie maar wel in gebondenheid.
Het belang van de stem van de minderheid (verschillende perspectieven).
Dialoog, samen onderzoeken, inzicht in elkaars belangen en afstemming.
Niet altijd degene zijn die alleen bepaalt en dingen oplegt. Maar iemand die de oversteek mogelijk maakt en medezeggenschap, gezamenlijkheid en mede verantwoordelijkheid stimuleert.

Ruimte bieden voor verschillende perspectieven (gezien en gehoord voelen door in verbinding te gaan).
Tegenwicht bieden aan de systeemwereld/protocollen. Waarom doen we wat we doen? Is het een doel of een middel?
In beslissingen altijd nadenken of het als doel heeft het goede kinderleven of dat we een keuze maken op basis van angsten (nieuw, spannend, geldzorgen etc).
Verschillende brillen opzetten en bewustwording van aannames.
Onderliggende patronen zichtbaar maken voor een duurzame verbetering en kwaliteit verbetering.
Netwerken om nog meer de verbinding op te zoeken en van elkaar te leren.